Дар ИДМ мо чунин мешуморем, ки таълими санъат як роҳи муҳими тарбияи эҷодкорӣ, ифодаи худшиносӣ ва фаҳмиши фарҳангии донишҷӯён мебошад. Барномаи таълимии мо ба ҳамгироии таҷрибаҳои ҳунарии амалӣ диққати махсус медиҳад, ки донишҷӯёнро барои омӯхтани шаклҳои гуногун, аз қабили санъати насбкунӣ роҳнамоӣ мекунад. Тавассути ин таҷрибаҳо, донишҷӯён метавонанд мавзӯъҳо ва ғояҳои пурқувватро дар фазои сеченака интиқол диҳанд.